Gister zat ie in mijn mailbox. Een berichtje dat mij met mijn sportsokken in mijn Asics drukt. Nog 146 dagen te gaan. Dat was gister. Vandaag zijn het er nog 145. Nog 145 dagen tot de start van de New York Marathon.

Gister heb ik gelopen. Een rondje Vondelpark. Iets meer dan 3 kilometer. Er liggen er nog 39 in het verschiet. Het was de eerste keer in een week dat ik liep. In bed liggen zweten en lopen gaan niet samen. Zoals het de week ervoor door een hielblessure niet lekker liep.

In 300 dagen van 0 naar 42,2 kilometer

De 39 kilometer die ik nog te gaan heb, voeren terug naar 2018. In december besloot ik op 3 november van dit jaar de New York Marathon te lopen. 42,2 kilometer voor de sake of samen met vrienden iets voor het goede doel doen (Depressie Vereniging), naar een doel toewerken (waarom de lat laag als ie hoog kan) en om mijzelf op gezondheidsgebied uit te dagen (en ja duh, ik weet het, zo gezond is het lopen van een marathon dan ook weer niet).

Begin januari trok ik mijn renschoenen aan. Ik downloadde een in 10 weken naar 5K app en zette mijn eerste stappen op de gracht. Dat duurde niet lang. Op een miezerige regenavond ging mijn in 300 dagen naar de marathon plan in rook op. Niet alleen de achterkant van mijn auto lag in de kreukels, ook mijn rug en nek deden mee. Leek rennen voorlopig niet zo’n goed idee, was skiën volgens de fysio een prima plan. Heel eventjes dan. Een hersenschudding viel mij ten deel. Half april strikte ik uiteindelijk mijn veters pas weer. Nog zo’n 170 dagen tot de marathon te gaan.

Niet alleen de achterkant van mijn auto lag in de kreukels, ook mijn rug en nek deden mee.

Mijn 300 dagen tot de start in de Big Apple zag ik als ambitieus, maar doordacht plan. Ik hou van de vaart erin. 100 dagen om van 1 tot 5K te komen (of eigenlijk van 0 naar 36 minuten rennen). 100 dagen om vervolgens de 10 kilometer binnen een uur te halen. 100 dagen om van 10 kilometer naar de 42 te gaan. Na die aanrijding op de A2 was een aanpassing in mijn loopschema meer dan een nice-to-have. Samen met Nico van der Breggen, meester in Sportrusten, maakte ik een alternatief plan.

In 145 dagen van 3,2 naar 42,2 kilometer

En nu heb ik dus die mail in mijn inbox van mijn rengroepje. Dat 146 dagen ding. Een mail die me terugbrengt bij waar ik sta. Hallo realiteit! 3,2 kilometer stond er gister op de teller. Nog 145 dagen om naar de 42,2 te gaan. Whiplash, hersenschudding, hielblessure, griep, maar bovenal die New York state of mind! Over 145 dagen zie je mij in de Big Apple over de finish gaan!

Mijn 145 dagen plan steunen? Dat kan!